Zelfs het Kakelbont-servies van Yvon Jaspers valt niet onder de Boer zoekt Vrouw-vlag. foto GPD

Zelfs het Kakelbont-servies van Yvon Jaspers valt niet onder de Boer zoekt Vrouw-vlag. foto GPD

HILVERSUM – Waar de commerci?le omroepen hun kijkcijferkanonnen tot in den treure vermarkten, is Boer zoekt Vrouw een goudmijn die grotendeels onontgonnen blijft. Geen parfum, geen game, geen cd, geen magazine voor Boer zoekt Vrouw.

Geen zeven keer uitverkochte Heineken Music Hall voor BzV. Geen Swarovski-juwelen of Canon-camera. Toppunt van Boer zoekt Vrouw-marketing, in de laatste aflevering (4,5 miljoen kijkers): het recept voor tiramisu van boerin Annemarie op de website.

‘Tientallen miljoenen’ worden er volgens televisiewetenschapper Maarten Reesink van de Universiteit van Amsterdam verdiend met alle commerci?le activiteiten rondom kijkcijferkanonnen als The Voice of Holland en Popstars. Maar publieke zender KRO, die sinds 2005 de ultieme hit Boer zoekt Vrouw uitzendt, doet niet aan uitmelken. Zelfs het Kakelbont-servies dat presentatrice Yvon Jaspers ontwierp, wordt nadrukkelijk níet onder Boer zoekt Vrouw-vlag verkocht.


Nu mogen de publieke zenders ook niet zoveel. “Als ze anderszins de boer op willen, bijvoorbeeld met producten, zien we dat als nevenactiviteit. Daarvoor moet altijd voorafgaand toestemming worden gevraagd”, zegt Wanda Bode van het Commissariaat voor de Media. Dan wordt bekeken of de plannen passen bij het media-aanbod van de omroep, of de prijzen marktconform zijn en of de omroepen niet voor het karretje van derden worden gespannen.


Big Brother is het beste voorbeeld van goede vermarkting , zegt Reesink, die er een boek over schreef. Dvd’s, een tijdschrift, een


gameboard, computerspelletjes, zo’n beetje de hele wereld over. Maar bij de publieke omroep is maar weinig traditie op dat gebied.


“En bij Boer zoekt Vrouw is het ook lastiger dan bij een programma als The Voice Of Holland. Je kunt er niet zo veel mee.” Inmiddels is wel een aantal Boer zoekt Vrouwsinglefeesten georganiseerd.


Verdere vermarkting beperkt zich volgens Shanti Haas van de KRO tot producten die passen bij de ‘waarden en uitstraling’ van Boer zoekt Vrouw en de KRO. Zoals een dvd-box, een kookboek, een bordspel en reisgidsen van het platteland. “Boer zoekt Vrouw gaat over echte boeren die serieus op zoek zijn naar liefde, dat is niet alleen de essentie maar ook de kracht van het programma. Daarom zijn we zeer terughoudend als het gaat om commerci?le uitbuiting.”


Boer zoekt Vrouw is een Engels concept (daar heet het Farmer Wants a Wife), door Blue Circle naar Nederland gehaald. Bij het verkopen van dit soort ‘formats’, zegt televisiewetenschapper Reesink, wordt altijd een bijbel opgesteld. “Dikke boeken van soms honderden pagina’s waarin alle voorwaarden staan beschreven, van de kleur en het materiaal van de decors tot hoe de montage eruit moet zien. Alle regeltjes van het spel. En de ervaring leert dat er scherp op wordt gelet of de formule van een productie niet verwatert.” In die bijbel, bevestigt Zijlstra van Blue Circle, staan ook voorwaarden over de gepaste vermarkting van Boer zoekt Vrouw. De reclameblokken rond het programma zijn wel goud geld waard. In januari bedraagt de prijs voor een bedrijf dat specifiek voor of na de boeren wil worden uitgezonden 15.000 euro voor dertig seconden.


Reesink: “De clou is dat Boer zoekt Vrouw authentiek is, althans die illusie wordt gewekt. Die boeren zijn zo gewoon gebleven, nog niet verpest door de consumptiemaatschappij. Als je dat commercieel gaat uitventen, raak je aan de kern van wat het zo succesvol maakt.”